Her telden var

Annemin Elleri
Bahar’a:
Hastane odasında bir çocuk;
gözleri birer inci tanesi,
gözleri boncuk.
o gözlerden gülüşleri çalınmış,
geride;
yağmur yüklü bulutlar kalmış.
oturduk konuştuk bir akşam üstü,
soracak soruları varmış;
mesela,
çocuklar neden hastalanırmış?
birbirini takip etti sorular,
ve çaresiz kaldı bende
cevaplar.
sordum;
acaba büyüyünce ne olacakmış?
dedi;
.
”anne olacağım.” …
.
hastane odasında çocuklar büyümezlermiş,
hasta yatağında düş göremezlermiş,
ellerini tuttum,
yüzüme baktı.
elleri annemin elleri kadar sıcaktı.
mustafa karaosman