Her telden var

Annemin Elleri

Bahar’a:

Hastane odasında bir çocuk;
gözleri birer inci tanesi,
gözleri boncuk.

o gözlerden gülüşleri çalınmış,
geride;
yağmur yüklü bulutlar kalmış.

oturduk konuştuk bir akşam üstü,
soracak soruları varmış;
mesela,
çocuklar neden hastalanırmış?

birbirini takip etti sorular,
ve çaresiz kaldı bende
cevaplar.

sordum;
acaba büyüyünce ne olacakmış?
dedi;
.
”anne olacağım.” …
.
hastane odasında çocuklar büyümezlermiş,
hasta yatağında düş göremezlermiş,
ellerini tuttum,
yüzüme baktı.
elleri annemin elleri kadar sıcaktı.

mustafa karaosman